تکثیر این متن بدون دخل و تصرف در محتوا و واژگان آن آزاد است.
صدها روزنامه در ایران توقیف شده؛ خبرنگاران بین المللی اخراج شده اند؛ صدها خبرنگار ایرانی در زندانند؛ اینترنت تقریباً از کار افتاده است؛ سیستم فیلتر پیچیده ارتباط میان مردم ایران و دنیا را قطع کرده است؛ پلیس مردم را در روز روشن در خیابان قتل عام می کند و سپس خود مردم را عامل خشونت می داند؛ دولت دروغ پشت دروغ عرضه می کند؛ تمامی گروه های اقلیت قومی و دینی از ظلم رسمی رنج می برند؛ زندانیان شکنجه شده اند، به آن ها تجاوز شده، کشته شده اند؛ شبه نظامیان بسیجی مردم غیرنظامی را در خیابان ها به گلوله می بندند؛ دانشجویان به خاطر اعتراض به استبداد از دانشگاه اخراج شده اند…
هنگامی که شما، مردم جهان، مشغول جشن گرفتن سال نو هستید و شادمانه عزیزانتان را در آغوش می کشید، هنگامی که با ترانه های کریسمس پایکوبی می کنید، جوانان ایرانی با موسیقی گلوله رقص مرگ می کنند و باتوم ها و گاز اشک آور را در آغوش می کشند. هنگامی که شما یکدیگر را در آغوش می فشرید و سال نو را به هم تبریک می گویید، مادران ایرانی اجازه ندارند بر فرزندانشان که وحشیانه زیر چرخ ماشین های پلیس به قتل رسیده اند، اشک بریزند. مردم ایران تنهایند، در هم شکسته اند، خسته اند، اما مصمم به پیشروی هستند.
فکر می کنید این موضوع به شما ربطی ندارد؟ فکر می کنید تنها باید به امور محلی خود بپردازید؟ فکر می کنید با گفتن چند کلمه در محکومیت این حوادث، در قبال مسئولیت جهانی خود در برابر حقوق بشر انجام مسئولیت کرده اید؟ آیا این همان شهروندی جهانی است که موعظه می کنید؟
این دولت، خطرناک ترین دولت جهان است. اگر تردید کنید، خواهید دید که این دولتِ ریشه در دروغ، فرزندان خود شما را نابود خواهد کرد. چه انتظاری دارید؟ فکر می کنید دولتی تمامیت خواه که به فرزندان خود هم رحم نمی کند، بر مردم شما ترحم خواهد کرد؟ فکر می کنید این وحش آرام می ماند و نظاره می کند؟ در خطایید! اگر تردید کنید، خواهید دید.
مردم ایران با گلوهای دریده و از راه آخرین بارقه حیات در چشمان ندا سخن گفته اند؛ عهد خود را با خون خود بر سنگفرش های خیابان نوشته اند: می خواهد شهروند جهان باشند، از تروریسم، استبداد، دروغ، جنگ، سلاح هسته ای متنفرند… و به جزای زبان گشودن خود، به وحشیانه ترین مرگ ها جان داده اند. چرا خاموش نظاره می کنید؟ فکر می کنید در امانید؟ فکر می کنید این سرطان به مرزهای ایران محدود خواهد ماند؟ فکر می کنید چنگال متعفن این پیک مرگ به شما نمی رسد؟ در خطایید. اگر تردید کنید، خواهید دید.
زمان عمل است. مردم ایران دارند غرق می شوند. دروغ های دولت ایران را باور نکنید. این دولتی که وحشی گری های خود را انکار می کند، همانی است که هولوکاست را انکار می کند، ادعا می کند در ایران همجنس گرا نیست، که ندا آقاسلطان به دست سیا و سرویس مخفی انگلیس و بی بی سی کشته شد، و در ایران آزادی مطبوعات وجود دارد.
چگونه عمل کنید؟ ما خشونت نمی خواهیم. این دولت در آستانه سقوط است. فقط از آن حمایت نکنید. این دولت ایران را به رسمیت نشناسید. با آن ها مذاکره نکنید — چگونه مذاکره با کسی که جز دروغ نمی گوید و هر عهدی را می شکند، ثمری خواهد داشت؟ فریب دروغ های آنان را نخورید. سفیران و دیپلمات هایشان را اخراج کنید. با پشتیبانی از آینده ایران هیچ چیز را از دست نمی دهید و همه چیز به دست می آورید. اگر تردید کنید، ماشین اهریمنی این دولت پوسیده شما را هم زیر خواهد گرفت. اگر تردید کنید، بر گور فرزندان خود خواهید گریست.
زمان عمل است. اگر تردید کنید، زمانی که پشیمان شوید، دیگر دیر شده است.
آرش حجازی
۳۰ دسامبر ۲۰۰۹
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۳:۳۴ ق.ظ
با کمال احترامی که برای شما قائلم، در این نوشته دو تناقض منطقی می بینم: اولا چگونه دولتی که به شهادت شما در آستانه سقوط است در نتیجه درنگ شهروندان اروپا نه تنها سقوط نخواهد کرد بلکه از چنان قدرتی برخوردار خواهد شد که فرزندان ایشان را نابود کند؟ ثانیا چگونه از دول غربی انتظار دارید که در مقابل چنین تهدید مهلکی فقط دولت ایران را به رسمیت نشناسند و خاطرشان آسوده باشد. نمی شود از یک سو درخواست کنیم که جهان آزاد نظام فاشیستی ایران را تهدیدی در حد آلمان هیتلری برای شهروندانش ببیند و از سوی دیگر انتظار داشته باشیم که فقط به محدود کردن روابط دیپلماتیک بسنده کند، خیر! در مقابل هیتلر دوم همین جهان آزاد و بشردوست حتی حق حمله اتمی را برای خود محفوظ قلمداد خواهد کرد. دوست عزیز من، مردم جهان موظفند به جنایت علیه بشریت آنچنانکه در ایران به وقوع می پیوندد اعتراض کنند ولو هیچ خطری متوجه خود و فرزندانشان نباشد. این یک وظیفه انسانی و اخلاقیست. هم از این روست که بی عملی غرب در قبال نسل کشی در رواندا (که نزدیک یک میلیون قربانی گرفت) شرم آور و ننگین بود اگرچه نسل کشان رواندایی تهدیدی برای جان کودکان غربی محسوب نمی شدند.
به خاطر انسان دوستی و شهامتتان هماره در قلب من جای خواهید داشت.
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۶:۱۹ ق.ظ
mamnoon kheili aali bood kheili.
millions of thanks
be omide piroozi
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۲۰ ب.ظ
سام آرش عزیز
جهانیان فقط حرف زدن بلدن ، این همه دم از حقوق بشر میزنن ولی کو ؟
تنها موندیم …
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۶ ب.ظ
سلام آقای حجازی
این نظر شماست.
من در شمال ایران زندگی می کنم و از حوادث و شورش های دو سه روز پیش به دورم.
من از هیچ کس حمایت نمی کنم و زیاد خود را درگیر سیاست نمی کنم ولی این را به یاد داشته باشید:
“هر کسی که می خواهد ئذ جایی خوبی را حاکم کند مشکلات زیادی در پیش دارد – باید فحش ها، ناسزاها، دوری ها، رنج ها و … را تحمل کند – همانطور که پیامبران و امامان ما اینگونه کرده اند.”
دشمنان از درون و بیرون می خواهند ایران نباشد. ایران، مردم و دولتی دارد که برای خودشان تصمیم می گیرند و به هیچ اجانبی اجازه ی یاوه گویی در مورد ایران را نمی دهد.
ان شاء الله همه چیز درست می شود.
منتظر شما در کشورمان هستیم.
من هم این را می گویم:
همواره در قلب من به خاطر شهامتتان جای دارید.
خدانگهدار
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۲:۵۴ ب.ظ
آره میشه پیش بینی نوستر آداموس :
ایران از طریق آناتولى، فرانسه و ایتالیا را فتح خواهد کرد و بالاخره ایران باعث وقوع جنگ جهانى سوم خواهد شد.
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۴ ب.ظ
اگر امروزه روز دروغ و جنایت در کشور ما بیداد می کند(هنوز بسیاری از بهت فجایع عاشورا بیرون نیامده اند)،در عوض همین ایران عزیز ما اندیشمندان بزرگی مثل شما دارد که دغدغه ای جز انسان،آگاهی و آزادی ندارند.
آقای دکتر حجازی عزیز،به شما (به عنوان یکی از زخم خورده ترین حوادث اخیر )افتخار می کنیم که با روح،تفکر و اندیشه های بلندتان بهترین بیانیه ها را صادر می کنید.امیدوارم دنیا بشنود،امیدوارم دنیا حرف دل یکی از بزرگمردان کشورم را بشنود و وارد عمل شود – کشوری که در بیداد غلت می زند و حتا بارانش که همین الان دارد سرریز می شود، غم آورترین باران دنیاست !
اما مردم ما با این روح زخمی شان اصلا دنبال هیجان نیستند.آیا تلاش انسان برای حفظ جانش که تازه هاله ای از آرمان هم دورش را گرفته است،عجیب است ؟!به هر حال باید در جستجوی راهی بود که بهایش جان پربهای شجاعترین مردمان روزگار نباشد،راهی سودمند و نتیجه بخش.
خوب است که مردم را دعوت به آرامش می کنید و از خشونت برحذر.اما اگر بگذارند!
این آرامترین مردم دنیا،این صبورترین مردم دنیا …
دی ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۷ ب.ظ
سلام . این فایل در دفاع از خون ندا نوشته شده است . لطفا داونلود کنید.
http://uploading.com/files/e64f52bb/%25D8%25A8%25D8%25A7%25DB%258C%2B%25D8%25B0%25D9%2586%25D8%25A8%2B%25D9%2582%25D8%25AA%25D9%2584%25D8%25AA%25D8%259F.docx/
این نقد راجع به این کلیپ است :
http://uploading.com/files/698b9edm/neda%2528Mobarezclip%255B1%255D.com%2529.3gp/
دی ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۵۰ ب.ظ
well said Dr.Arash . carry on the good work
دی ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۱۳ ق.ظ
Social comments and analytics for this post…
This post was mentioned on Twitter by democraticiran: Arash HEJAZI: (Fr) http://bit.ly/7mQIv7 (En) http://bit.ly/8HPtUQ (Fa) http://bit.ly/5N5Lvi #iranelection…
دی ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۷ ق.ظ
قسم به اشکهای مادران
قسم به قطره قطره های خون تو
قسم به لحظه ای که داد می زدی خدا بیا
دوباره این وطن سبز می شود
دی ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۳۲ ب.ظ
آرش جان
بزودی جواب مزدوری هایت را پس می دهی
دل بستی به دو تا روشنفکر کذایی و چهار تا جوان بالاشهری و فیس بوک
خبر نداری این مردم آنی نیستند که اربابان انگلیسی ات گمان دارند مزدور جان.
دی ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۶ ب.ظ
dar hokomaty ke faghat dolat harf mizanad hic harfy ra bavar nakon
Dr.ali shariaty
دی ۱۳م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۱۹ ق.ظ
با سلام خدمت دکتر حجازی عزیز ممنون بسیار واقعیت را خوب بیان کردی شاید به خاطر این است که در اینجا بودی و کاملا حس می کنی ملت سبز ایران هم نمی داند این سازمانهای حقوق بشر چه می کنند فقط حرف می زنند نمی دانم کی می خواهند عمل کنند وقتی همه مردم را گشتند یا وقتی این جنبش به خاطر سرکوب شدید و جنایتکارانه این دیوانگان وحشی خاموش شود تورا به خدا شما که در ان طرف هستید برای ما و صدا دادخواهی مردم و دربندان کاری کنید
اردیبهشت ۱۶م, ۱۳۸۹ at ۸:۴۳ ق.ظ
aghaye hejazi misheh rastesho begi ke vaghean che etefaghi oftad ….. shayad bazi ha nadonand ke baraye chi chand rooz ghabl az tir khordan neda be iran omadi va chera bad az tir khordan az iran rafti …..
yani oon basiji ke migi neda ro koshteh inghadr ahmagh boodeh ke id cartesho bezareh to bolozesh ke shoma ha oon basiji ro begirin pirahanesho dar biarin badan velesh konin bereh…..
film az gereftan basiji koo ?
vaghean fekr mikoni ma inghadr ahmagh hastim