۱۱ اکتبر سال ۲۰۰۹
جناب آقای پرزیدنت اوباما،
نخست مایلم از این فرصت استفاده کنم و دریافت جایزه ی صلح نوبل را به شما تبریک بگویم. به راستی امیدوارم این جایزه پیام شما را به قلب و ذهن هایی که با نفرت و شهوت قدرت مهر شده اند، برساند.
من آرش حجازی هستم. شاید اسم مرا قبلا شنیده باشید، من همان پزشکی هستم که سعی کرد ندا آقاسلطان را نجات بدهد، دختر جوانی که در تظاهرات مسالمت آمیز علیه تقلب در انتخابات ایران کشته شد، همان زنی که شما دو بار در سخنرانی های خود در چهار ماه گذشته به او اشاره کرده اید. من همان کسی هستم که کشورش را ترک کرد تا به خشونت مطلق و بیدادی که به مرگ دختر بیگناهی که گلوله ی نیروهای بسیج به سینه اش اصابت کرد و آن قدر از او خون رفت تا جان سپرد، شهادت بدهد.
آقای رئیس جمهور، وقتی ندا مرد، من آنجا بودم. من کاری کردم تا تمام جهان آن نگاه پیش از مرگ را در چشمان او ببیند. من درباره شرایط مرگش شهادت دادم تا هر مستبدی در جهان بداند که همواره کسی شاهد است. ندا آنجا به دلیلی مرد؛ برای یک رویا، زمانی که تمام رویاها برباد رفته بود. مرد تا عزت را به سرزمینی برگرداند که یکی از منفورترین حکومت های جهان را داشت. سعی کرد به دنیا نشان بدهد که ایران فعالیت های هسته ای و تروریسم و بنیادگرایی نیست، بلکه به معنای باور داشتن به رویاها، شجاعت، عزت، عشق بی قید و شرط و پرداخت هر بهای لازمی برای یک قدم نزدیک تر شدن به آزادی است.
مرگ ندا خلوص ملتی سه هزارساله را بار دیگر به جهان نشان داد.
از زمانی که درباره مرگ او شهادت دادم، همه چیزم را از دست داده ام، شغلم را، زندگی آبرومندم را در ایران، امنیت خانواده و خودم را، کشورم را، و حالا در این دنیای بزرگ تنهایم، بدون پول، بدون شغل، با خانواده ای که باید سرپرستی کنم. اما از کارم پشیمان نیستم و اگر زمان به عقب باز می گشت، باز هم همین کار را می کردم؛ هرچند جهان آن نگاه بی گناه را در چشم های ندا دید و هیچ نکرد. میلیون ها نفر اشک ریختند، اما هیچ کس کاری نکرد. مثل همیشه، همه نظاره کردند، مستبد را نفرین کردند، شهید را دعا کردند، اما هیچ کس قدمی برنداشت تا از ملتی حمایت کند که زادگاه نخستین اعلامیه حقوق بشر بود.
اما این نامه را به این قصد نمی نویسم که از شما بخواهم کاری بکنید. نه، مردم ایران بدون درخواست کمک از هیچ مقامی در دنیا، می جنگند و آزادی شان را به دست خواهند آورد. آنچه مرا ناچار به نوشتن می کند، این است که اگرچه به کمک کسی احتیاج نداریم، سپاسگزار می شویم اگر دنیا حقیقت را مخدوش نکند.
ندا نه به خاطر یک کشور، که برای رویایی به نام ایران جان داد. یکی از مهم ترین نمادهای ایران در قلب ایرانیان، خلیج فارس است، خلیجی زیبا در خاور میانه که در سخنرانی تان آن را “خلیج” نامیدید.
آقای رئیس جمهور،
خلیج فارس در قرن پنجم پیش از میلاد از سوی داریوش بزرگ و هرودوت خلیج فارس خوانده می شد؛ نیز در قرن دوم پیش از میلاد از سوی کلودیوس پتالمائوس، و در قرن اول میلادی از سوی کینتوس کورتیکوس روفوس. نام رسمی آن هنوز “خلیج فارس” است. سازمان ملل دو دستورالعمل صادر کرده است که در آن از دولت ها خواسته است که برای نامیدن این خطه آب، فقط از نام “خلیج فارس” استفاده کنند.
اشاره به ندا در سخنرانی شما برای ایرانیان دلگرم کننده بود؛ اما وقتی واژه “فارس” را از خلیج فارس حذف می کنید، رویاهای ندا و ملتی را لگد می کنید که چیزی جز عزت و رویاهایشان برایشان نمانده است. مطمئنم شما قصد ندارید ملتی را از آنچه به حق متعلق به اوست، محروم کنید.
من همه چیزم را به خاطر یک رویا از دست داده ام و بر این باورم که شما، آقای رئیس جمهور، از معدود دولتمردان دنیا هستید که هنوز به رویاها باور دارند.
به شما درود می فرستم و در سفر درازی که در پیش دارید، برایتان آرزوی موفقیت می کنم. امیدوارم شما نیز برای ملتی که با چنگ و دندان، در میان خون عزیزانش می کوشد خود را به رویایش برای آزادی و برکت نزدیک کند، آرزوی موفقیت داشته باشید.
با احترام،
آرش حجازی
مهر ۱۹م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۹ ب.ظ
آرش جان:
ما میدانیم که شما فداکاری بزرگی کردید و هزنیه سنگینی هم متحمل شدید. درود با شما که حتا توهین اوباما به خلیج فارس را با علیه کشورمان تحمل نمیکنید. اگر برایت امکان دارد ترجمه انگلیسی این نامه را به وبسایت white house بفرستید تا اوباما آنرا بخواند. مطمئن باشید که حتا اگر خودش نامه تان را نبیند، مسؤل روابط مردمی اش آنرا خواهد خواند. اینطوری اثر آن بیشتر میشود. اگر کمکی از ایرانیها برای پیدا کردن شغل برای شما بر میاید لطفا بگویید. ما نباید بگذاریم که این رژیم از بیکار کردن شما و از مشکلات شما به نفع سرکوب بیشتر استفاده کند. ایرانیهای ساکن انگلیس باید بتوانند به شما یاری برسانند و حتما میرسانند.
مهر ۱۹م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۳ ب.ظ
درود بر آقای دکتر حجازی عزیز، امیدوارم روز به روز بر غیرت و وظیفهشناسی ایرانیان همچون شما افزوده گردد.
مهر ۱۹م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۳۵ ب.ظ
آقای حجازی عزیز. آفرین به شما که هشیارید و شاهد. امیدوارم این دردسرهایتان زیاد طول نکشد. کاش ترتیبی بدهید که این نامه را هم مخاطبش ببیند و هم در رسانه ها منعکس شود. اگر انجام این کار برایتان سخت است یک فراخوان در وبلاگ بدهید. مطمئنم ایرانیهای آزاده همه جهان کمک خواهند کرد پیام این نامه پخش شود. بهرحال این حرف مهمتر و فراتر از نوشته شخصی یک وبلاگ است. رسانه ایش کنید. ما بنام خلیج فارس و عظمت کشورمان همانقدر افتخار میکنیم که به هموطنانمان.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۲۸ ق.ظ
جناب آقای حجازی نامه تان زیبا بود مثل تمام نوشته هایتان و ترجمه هایتان. من به عنوان یک ایرانی از شما به خاطر این نامه تشکر میکنم. موفق باشید.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱:۳۸ ق.ظ
از اینکه به نمایندگی از این سرزمین، این نامه را نگاشتید، سپاسگزارم… به امید پیروزی.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱:۴۴ ق.ظ
آرش عزیز، شما هم قهرمانی از نوع نداها و سهرابها هستید. ما هیچوقت شما را تنها نمیگذریم. کاش این نامه را بتوانید بدست اوباما برسانید
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۸ ق.ظ
درودی بی کران به وسعت خلیج همیشه فارس یادگار داریوش کبیر دست توانای یزدان بر زمین و پادشاه جهان و فخر ایرانیان ، بر برادر شیردلم دکتر آرش حجازی ، شاهد همیشه جاوید پرپر شدن خواهر مظلومم ندا. بی شک خون آرش کمانگیر در تن داری و از چله کمانت تیری از تهران تا لندن و از لندن تا کاخ سفید ، در ندای مظلومیت ندای ملتی در برابر صف سپاهیان ضحاک رها شده است.
پاینده ایران ، آرش و ندای ایرانیان .
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۰ ق.ظ
چرا از قاتل عکس نگرفتی؟ از کجا معلوم که خودت از عوامل قتل او نباشی؟ و اکنون به دنبال آن بودجه چند میلیونی سنا برای براندازی…
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۳۱ ق.ظ
دل قوی دار. این نیز بگذرد.
نامه ات عالی بود
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۵۵ ق.ظ
آرش عزیز سلام. این روزها هر بهانه ای باعث سر باز کردن زخم دل ایرانی ها می شود تا قصه پر غصه شان را بازگو کنند، مبادا در دالان تاریخ فراموش شود. آخر اینجا همه زود فراموشی می گیرند. شعرا، علما و مفاخر پارسی هم کوچ می کنند به آن طرف آب خلیج فارس و آن سوی مرز بازرگان. چه رسد به اسم ها و کنیه ها. اما قصه ندا، سهراب و …، قصه همه ماست. قصه تنهایی تو در دنیای بزرگ، قصه تنهایی ایرانی های آزادی خواه و ظلم گریزی است که به سبب تمامیت خواهی و تعدی حکومت، سخت به گوش دیگران می رسد. ما را سی سالی است که تنهایمان کرده اند. ولی به راستی چه باک! مگر ما راهمان را با کمک دیگران شروع کرده ایم؟ هر چند کمک های بیرونی می تواند راهمان را هموارتر کند، ولی به گواه تاریخ و به مدد پروردگار حق را از باطل جدا خواهیم کرد و به آزادی خواهیم رسید. تلاشت در این راه پر ثمر باد. بازوانت پر نیرو و دلت پر از عشق. سرت سلامت.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۷ ب.ظ
شما انسان بسیار شریف و شجاعی هستید و نامتان در تاریخ جاودان خواهد ماند.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۴:۲۶ ب.ظ
با سلام خدمت شما در ابتدا به خاطر این نامه از شما متشکرم.سوالی در ذهنم ایجاد شده که از شما تقاضا دارم به ان پاسخ دهید در اولین مصاحبه تان با bbc بیان کردید که شما ساکن انگلیس هستید وبرای مدتی به ایران امده بودید که این اتفاق برای ندا افتاد در حالی که در این نوشته دیدم که شما گفته اید
بخاطر شهادت دادن در مورداین اتفاق کارتان را از دست داده اید ومجبور شده اید کشور راترک کنید در صورت امکان یک توضیح در مورد این مسئله بدهید با تشکر.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۶ ب.ظ
درود به شرفت
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۹:۵۹ ب.ظ
آرش جان …شما با این حرکتی که کردی( افشای قاتلان ندای عزیز ما ایرانیان) تبدیل به آرش کمانگیر زمانه ما شدی …درود بر شرفت
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۳۳ ب.ظ
سلام بر دکتر ارش قهرمان ..شما نشان دادی که فرزندزاده زرتشت بزرگ هستی ونشان دادی که از نوادگان پاک اریایی هستی …درود بی کران بر شما ارش جان..
درود بر شما که با شجاعت تمام از جان عزیزت گذاشتی وحقایق را گفتی ..مطمئنا روح ندا ودیگر شهیدان از اعمال شما شاد می شوند ..بدرود سرباز فداکار وسربازها همیشه ایستاده می میرند…
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۵۵ ب.ظ
این خلیج،خلیج عربی بوده،هست و خواهد ماند.چه اوباما بگوید چه نگوید.میتونید مثل همیشه باج بدهید و برای خودتان امتیاز بگیرید.کاری نداره.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۰۲ ب.ظ
آرش حجازی عزیز
درود به شرافت تو. من نشر کاروان را با کتاب هایش می شناسم و شاهد بوده ام که چطور با سختکوشی توانستی در سال هایی نه چندان طولانی نشری موفق و آبرو مند پدید بیاوری. می دانم بعد از آن همه تلاش برای ساختن یک نشر موفق دور ماندن از آن و در خطر دیدن آن چقدر تلخ و سنگین است. و همین است که شهادت می دهم بسیاری از دوستان آشنای من و شما و مردمان ایران به شرافت تو درود می فرستند. در بزنگاه دشوارترین انتخاب تو راستی را برگزیدی.
مهر ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۹ ب.ظ
Mamnoonam Az Hamvatane Mihanparast Va Ham Esme Khodam
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۸:۳۴ ق.ظ
آرش عزیز
صمیمانه ترین درودهای عالم نثار شما و تمام روحهای بلند و آزاده دنیا. پاکترین و مهرآمیز ترین نگاههای عالم ثناگوی تمام نگاههای بزرگ و معصوم ندا و آرش .
بزرگترین خوبیها را از بزرگترین سعادت ساز هستی برایتان آرزو می کنم چه یقین دارم سعادت شما همبسته سعادت ایران و ایرانیان است.
برقرار و سرفراز باشید.
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۸:۳۸ ق.ظ
ارش عزیز سلام به خاطر شجاعت و صداقت ممنونم چون نشون داد همه ما ایرانی ها مثل سکانس اخر درباره الی ماشین وجدانمون تو شن فرونرفته
این نامه هم بسیار زیبا و به موقع بود من پیتشن اعتراضی را به خلیج اوباما امضا کردم دوستان دیگه هم می تونن همین کار رو انجام بدهند
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۹:۰۰ ق.ظ
من اصلاً احساس مثبتی نسبت به اوباما نداشته، ندارم و نخواهم داشت.
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۸ ب.ظ
سلام دکتر آرش حجازی من به شما افتخار می کنم .شما نمونه بارز یک ایرانی اصیل هستید .آقای اوباما رویایی دارد که جایزه صلح نوبل برای کمک به او برای تحقق بخشیدن به رویایش به او داده شد .ولی همانطور که گفتی ندای ما هم رویایی داشت که با چشمان معصوم خود دنبال آن میگشت .او را نا امید نکنیم این مرزو بوم باید آزاد شود بادستان من و تو .اگر هرکدام از ما حاضر باشیم بخش بسیار کوچکی از این بها را بپردازیم دیگر لازم نیست نداها سهراب ها و… تاوان نپرداختن هزینه های ما را با جان خویش بپردازند.ما بسیاریم و دشمن اندک .
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۳:۵۱ ب.ظ
Water belong to all the People, not just to 1 Big nation or country. There are 8 countries at the Golf. Why should just Iran call it persian Golf? Because Iran was once a big country, a super-power-country?
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۴:۴۳ ب.ظ
آرش عزیز،
ایران و ایرانی به تو نه به خاطر شرایط حاضر، بلکه به خاطر افتخارات پیشین تو به خود میبالد و خوشحالیم که گوهری چون تو در دامان این خاک پرورش یافته و امروز صدای گویای همه ما در دنیاست.
آرش عزیز، همه ایستادهایم امیدوار و صبور و دست در دست یکدیگر به زودی به آفتاب سلامی دوباره خواهیم گفت.
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۵:۲۹ ب.ظ
ba salam besiar nameye zibai bood manande tamame neveshteha va tarjomehayetan
obama be hich vajh layeghe jayze nabood va be nazare man choon siasataye kasife amrica dar doreye ghabl fash shood in bar oroopa va digar keshvarhaye hamgame siasathaye amrica motahed shoode va naghshii ra bazi mikonand ke ke begooyand siasathaye amrica mesle sabegh nist va in jayzeham nooai az haman naghsh haye palid ast
az obama hich darkhastii nadaram va mootmaeen hastam roozii iran be jai khahad resid ke amrica dar har notghi az iran begooyad che beresad be khalije hamishegie fars
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۸:۱۲ ب.ظ
من قبول ندارم ایران خاستگاه حقوق بشرباشدزیرادرطول تاریخ حقوق ملیت های دیگر مانندکردهاو… نقض شده است .
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۸:۳۹ ب.ظ
خلیج فارس . همین و فقط همین !
چو ایران نباشد تن من مباد
درود بر تو آرش حجازی
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۹:۵۳ ب.ظ
arash e daleer ghahramaany az nejaade aariyaee,doostet darim.shayad zaaheran to kaarat ra az dast dady va zarare maaly kardy valy ye ghahraman va ostoureh shody motmaen bash obaama ham eino midooneh.
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۰ ب.ظ
درود بر دکتر حجازی این مرد غیرتمند و شجاع
ما آمادهایم هر نوع کمکی بخواهید در اختیار شما بگذاریم
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۷ ب.ظ
tavjohe aan buzineh keh inja payam gozashteh va gofteh in khalij hamisheh arabi budeh beh in jalb mikonam keh nakhostin baar jamal abdul nasser chenin goft o baad ham meimoonha tekrar kardand
مهر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۸ ب.ظ
آرش عزیز شاید بتوانند حقیقت را خم کنند اما نمی توانند آن را بشکنند.حق نگهدارت.
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۲۲ ق.ظ
خیلی زیبا بود شما حرف دل همه ما رو زدید . براتون آرزوی موفقیت میکنم. اندکی صبر سحر نزدیک است …
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۱:۴۶ ق.ظ
آرش عزیز، از حس وطن پرستی و انسانیت تو متشکرم.
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۸:۵۷ ق.ظ
Mr Obama, as a president of the most powerful country on the earth is not courage enough to stand by the historical reality on the name of a sea body belonged to ancient heritage of historic nation like Iran. It is Persian gulf Mr president not the fabricated name “Gulf”. There is no such body of sea as GULF ever existed on earth.
MR Obama, You are neither fair enough nor really believe in justice that’s why you could afford to step on all UN protocols to buy what so called satisfaction of bunch of fabricated countries whose establishments are not older than the normal life of a human-being.
If that is what you Mr President, meant by justice and peace, we do play our part and follow up on you by fabricating new names for the places we as Iranians consider rights on like Arabian sea and sea of Oman. How about starting with calling sea of Oman as sea of Iran? Does it make senses?
I wish you were brave enough to stand by laws; We dont need you to help us on our democratic movement. Do Iranians a favor and just do not distort our historical heritage please by abiding by what the UN articles and protocols require you to follow up on otherwise what you may leave behind as a legacy would be just raising further pointless conflicts than inviting nations to abide by international laws.
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۹:۰۱ ق.ظ
Here is the direct web page of the white house where you can submit your objections to Obama and his administration:
http://www.whitehouse.gov/contact/
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۹:۱۳ ق.ظ
هم مرگ بر جهان ِشما نیز بگذرد
هم رونق ِزمان ِ شما نیز بگذرد
وین بوم ِمِحنَت از پی ِآن تا کند خراب
بر دولت آشیان ِ شما نیز بگذرد
باد ِ خزان ِ نکبت ِ ایّام ناگهان
بر باغ و بوستان ِ شما نیز بگذرد
آب ِ اجل که هست گلوگیر ِ خاص و عام
بر حلق و بر دهان ِ شما نیز بگذرد
ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز
این تیزی ِ سِنان ِ شما نیز بگذرد
چون داد ِ عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ِ ظالمان ِ شما نیز بگذرد
در مملکت چو غُرّش ِ شیران گذشت و رفت
این عوعو ِ سگان ِ شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غُبارش فرونشست
گَرد ِ سُم ِ خران ِ شما نیز بگذرد
بادی که در زمانه بسی شمع ها بکُشت
هم بر چراغدان ِ شما نیز بگذرد
زین کاروان سرای بسی کاروان گذشت
ناچار کاروان ِ شما نیز بگذرد
ای مُفتَخَر به طالع ِ مَسعود ِ خویشتن
تاثیر ِ اختران ِ شما نیز بگذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید
نوبت ز ناکسان ِ شما نیز بگذرد
بیش از دو روز بود از آن ِ دگر کسان
بعد از دو روز از آن ِ شما نیز بگذرد
بر تیر ِ جَورتان ز تحمّل سپر کنیم
تا سختی ِ کمان ِ شما نیز بگذرد
در باغ ِ دولت ِ دگران بود مدّتی
این گُل، ز گُلسِتان ِ شما نیز بگذرد
آبی ست ایستاده در این خانه مال و جاه
این آب ِ نارَوان ِ شما نیز بگذرد
ای تو رَمِه سَپُرده به چوپان ِ گُرگ طبع
این گُرگی ِ شُبان ِ شما نیز بگذرد
پیل ِ فَنا که شاه ِ بَقا مات ِ حُکم ِ اوست
هم بر پیادگان ِ شما نیز بگذرد
ای دوستان خَوهَم که به نیکی دُعای ِ سِیف
یک روز بر زبان ِ شما نیز بگذرد
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۰۹ ب.ظ
Salam Arash Aziz
ba tashkor bekhater namehat. Dosstat darim va har kari betavanim baraist anjam midahim. too yeki az bozorgmardan iran hasti. <dorrad bar too va hameie dostan sabz
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۰ ب.ظ
درود بر دکتر حجازی نامه تان مانند کارتان زیبا و پر از غیرت ایرانی بود برقرار و سرفراز باشید.
مهر ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۴۲ ب.ظ
Grami shadam ke ba chenin did agahanehi be nagshe “DOLAT MARDAN E ” Jahan nigah mikoni. Omide anke dar chenin jaygahi arash var bashi.
ba boseha
مهر ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۴ ق.ظ
آرش عزیز سپاسگزارم از نامه به هنگامت . ما این مسایب را میدانیم بهتر است به گوش خود اوباما برسد تا بدانند که برای مردم ایران امریکا انگلیس وروسیه و چین فرقی ندارد اگر آنها بخواهند که حقوق مردم ایران را زیر پا بگذارند من مدتهاست به این ضرب المثل ایمان پیدا کرده ام ( کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من )
ما باید همیشه به خودمان تکیه کنیم .
زنده باد ایران .
مهر ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۶ ق.ظ
آرش حجازی عزیز
با تشکر از دقتی که دارید نسبت به منافع ایرانیان ، وجود ِ شما و شجاعت اتان واقعا الهام بخش است ، پیشنهاد میکنم انتشارات کاروان را به لندن ببرید و فارسی زبانان لندن – که کم نیستند – و البته اروپا و غرب را با ترجمه های آثار بزرگان به فارسی آشنا کنید ، شاید رسالت فعلی شما آشنا کردن نسل جدید در غربت با زبان فارسی است . تصور میکنم چون شما ناشر رسمی کوئلیو بودید و هستید برداشتن این گام جدید شدنی باشد ، به امید اتحاد هر چه بیشتر ایران و ایرانی
مهر ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۸:۴۵ ق.ظ
آرش عزیز
آرش بزرگوار
درود بر تو و درود بر رویاهای سبز تو
درود بر ایران
و درود بر فرزندان ایران که چون تو نگاه دنیا را تغییر داند
درود بر ندا و درود بر تمام شهدای جنبش سبز
مهر ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۱:۴۷ ب.ظ
آیندگان از تو به بزرگی یاد خواهند کرد، چه چیز از ما جز نامی باقی خواهد ماند؟
مهر ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۵:۴۷ ب.ظ
با سلام خدمت سامان عزیزم
دوست عزیز با بخشی از فرمایش شما موافق و با بخشی از آن مخالفم. در اینکه فرموده اید حقوق ملیت های تشکیل دهنده ملت بزرگ ایران همواره نقض شده است، من نیز کاملاً با شما موافقم. لیکن این را باید از دید تمایل حکومتهای دیکتاتوری که در طی تاریخ بر همه اهالی کشور ما حکومت کرده اند، برای همسانسازی انسانها و شکلدهی آنها در یک قالب از ذید خودشان استاندارد دانست و نه خدای نکرده بصورت آپارتاید و یا ظلم یکی از اقوام کشور به قوم دیگر. اولاً کشورمان متعلق به یک قوم خاص نیست که حق داشته باشد حقوق دیگران را نادیده بگیرد. تمامی ما ایرانیان از هر ملیت و قومیتی که باشیم، در وجب به وجب ایران زمین، بطور مشاع شریکیم. لیکن بدیهی است حکومتهای توتالیتر به هر نسبت که افراد ملتی با استانداردهای زورگویه آنها تفاوت بیشتری داشته باشند، به همان اندازه بیشتر در طرد و زجر آنان میکوشند. بعبارت دیگر بدلیل اینکه خامنه ای ترک است، نمیتوان مظالم حکومت را به ظلم ترکها نسبت به دیگر اقوام و ملیتهای کشور قلمداد کرد.
در پایان درود بر شما و سایر هموطنانم از هر قوم و ملیت و به امید ایرانی آزاد، آباد و فدرال، کشوری که حقوق همه فرزندانش را بیکسان تامین نموده و با دیگران نیز مهربان باشد. مهربان با کشورهای دوست، نه حاتم بخش با تروریستهای دشمن! زنده باد خلیج فارس
مهر ۲۷م, ۱۳۸۸ at ۹:۴۳ ب.ظ
Araash jan, Lotfan rahe neda ro ba in jareeyaan avaz nakon , media esme gulf hamishe estefadeh karde choon zeyaad stefaadeh meeshe esme Persian hamishe estfadeh nashode. Eshtebaah ham nist. . Neveshtye to ro be bagheye neshun meedam shanasaai beshy, in harfet be nafe jomhoory islamic va ahmadinejad hast va Ma bidarim!.
آبان ۱م, ۱۳۸۸ at ۳:۲۳ ق.ظ
Why a water that is shared half by a Persian country and half by Arabs, should be called Persian or Arab ? This whole naming of that water that is practically under control of none of these nations is quite sick.
please think beyond this shallow level of nationalism while we have deeper problems.
آبان ۱م, ۱۳۸۸ at ۳:۲۵ ق.ظ
If you were an Azeri or an Iranian-Arabic would you be this much obssesed with the persian name?
آبان ۲م, ۱۳۸۸ at ۱:۲۴ ب.ظ
دل قوی دار آقای حجازی
دل قوی دار
درود بر تو
آبان ۲م, ۱۳۸۸ at ۲:۲۷ ب.ظ
درود بر شما آرش حجازی. کتاب اندوه و ماه شما هم خیلی زیبا بود. موفق باشید.
آبان ۲م, ۱۳۸۸ at ۹:۱۹ ب.ظ
آرش عزیز
من شاگرد پدر بزرگوار شما در دانشگاه بودم و اکنون شاگرد شما در آزادگی و ایران دوستی. امیدوارم پدر بزرگوار شما، جناب آقای پروفسور جلال حجازی، چهره ماندگار مهندسی مواد و متالورژی که پدر ریخته گری ایران نیز شهرت دارند، همواره سالم و استوار بوده و چراغ فکر ایشام و شما همواره راهگشای راه ما باشد. درود بی پایان به شما و ایشان
آبان ۸م, ۱۳۸۸ at ۷:۰۸ ب.ظ
Dear Arash: History has proven that ONE PERSON can change the course of nation by one great ACTION !
You have done so & we bow to you in that regard…HISTORY will not forget you
God Bless
Eric
آبان ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۲:۳۵ ق.ظ
خلیج همیشگی فارس(پارس)
آبان ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۱ ق.ظ
درود بر تو ای پسر ایران زمین. تو یاد آور آرش کمانگیر ها و هزاران دلاور واسطوره ی دیگر ایران زمینی…
و درود خداوند بر روان پاک ندا که رفتنش برای ستم کاران بی آبرویی و برای مردم ایران عزت و شرف به ارمغان آورد…
آبان ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۴:۲۸ ب.ظ
آرش عزیز سلام
نامه شما رو به رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا خواندم. من به عنوان یک عراقی این اقدام شما رو تحسین میکنم. این حق مسلم هر انسان آزادیه که از داشته های با ارزش و میراث نیاکانش در برابر دست درازی های بیگانه دفاع کنه.
شما بهترین و زیباترین کاری رو که میتونستید انجام دادید.
به امید روزی که دنیا پر از عدل و داد میشود.
آبان ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۱ ق.ظ
سلام بر دکتر آرش حجازی
درود بر تو ای ایرانی آزاده . برایت آرزوی موفقیت می کنم. تو یک ایرنی اصیل و با غیرت هستی و همه ما ایرانیان به تو افتخار می کنیم. تا آنجا که در توان داری با قلم زیبایت روشنگری کن !
آبان ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۳ ب.ظ
ملت ایران آمیزه ای از عشق، جوانی و آینده را در چهره شما می بیند. فراتر از نگاه ملی، دیدن امثال شما امید به انسانیت و نوع بشر را زنده نگاه می دارد.