در مورد آشناییم با کاروان باید بگم، حدود ۶ سال پیش بود که یکی نامه های عاشقانه ی یک پیامبر رو بهم هدیه داد. از اون هنگام بود که شروع کردم به خوندن و هدیه دادن آثار پائولو؛ گاهی وقتا هیچ حواسم نمی شه دارم خودم رو می خونم! (فک کنم این قدرت نویسنده ست که خواننده رو بفرسته توی داستانش).

برای عید، بارها و بارها نامه های عاشقانه ی جبران رو گوش دادم، واقعا کار جالبی بود. کیمیاگر نامجو رو هم قرار هدیه بدم به عزیزترینم (مگه نه اینکه، آدما سعی می کنن وقت هدیه دادن به عزیزاشون، مراقب باشن و بهترین ها رو انتخاب می کنن؟).
به هر حال ممنونم واسه خاطر زحمتایی که می کشین.

پایدار باشید