منبع: روزنامه همشهری ۲۵ دی ۱۳۸۲
اگرچه در نوشتن داستان از فرم هم استفاده می کنم، اما معتقدم آنچه یک داستان را خواندنی می کند، استفاده از تکنیک هایی برای ایجاد تعلیق و جذابیت در داستان است.
آرش حجازی مترجم آثار پائولو کوییلو که به تازگی رمان «شاهدخت سرزمین ابدیت» را نوشته و توسط انتشارات کاروان به بازار کتاب عرضه کرده است، ضمن بیان این مطلب به همشهری درباره تم داستانی رمانش و اینکه چرا تاکنون بیشتر به سمت ترجمه رفته تا تالیف گفت: من نخستین رمانم را در سال ۱۳۷۴ به نام «اندوه ماه» نوشتم، اما علاقه ام به ترجمه آثار کوئیلو سبب شد تا عملا از فضای نوشتن و کار خلاقه فاصله بگیرم تا ۴ سال قبل که نگارش رمان «شاهدخت سرزمین ابدیت» را شروع کردم و زمستان گذشته آن را به اتمام رساندم.
به گفته حجازی داستان در سه زمان مختلف روی می دهد، اما با شخصیت هایی یکسان که در هر سه داستان تکرار می شوند که به واقع نمایانگر آن است که زندگی هر آدمی در هر مقطع دیگری از زمان می تواند تکرار شود.
وی در پاسخ به این سئوال که آیا امکان دارد کارهای شما، به دلیل ترجمه آثار کوییلو تحت تأثیر آن فضا قرار گرفته باشد گفت: جهان بینی من متفاوت با جهان بینی کوییلو است.حجازی خود مدیر انتشارات کاروان است.
